“Η απαλή μελωδία αντηχεί μέσα στο άδειο δωμάτιο. Από τα παράθυρα μπαίνει αυτάρεσκα ο ήλιος και φωτίζει το χώρο. Σχεδόν είχα ξεχάσει πόσο όμορφο είναι να σε ακουμπούν οι αχτίδες του. Ο ρυθμός συντονίζεται με τους κτύπους της καρδιάς μου, καθώς με παίρνει από το χέρι για μια απρόσμενη βόλτα.”

“The soft melody resonates in the empty room. The sun enters the windows and illuminates the space. I had almost forgotten how beautiful it is to touch your rays. The rhythm is coordinated with the beats of my heart as it takes me by the hand for an unexpected ride.” (Automatically Translated)

-Nagamag.com

“Δίπλα από το γάργαρο ποτάμι η μελωδία μου κάνει συντροφιά. Γλυκιά και τρυφερή αγγίζει όλες τις αισθήσεις μου. Ο ρυθμός με αγωνία κυλά σαν το ορμητικό ποτάμι που αέναα συνεχίζει την πορεία του. Η βλάστηση γύρω μου δίνει ζωή και αναπάντεχη χαρά.”

“Next to the Gargar River my melody is company. Sweet and tender it touches all my senses. The rhythm of agony flows like the rushing river that continues its course. The vegetation around me gives me life and unexpected joy.” (Automatically Translated)

-Nagamag.com

“Ήσυχα και σχεδόν αθόρυβα ξαπλώνω στα μαγικά νούφαρα του ποταμού. Μια μελωδία ζεστή και στοργική με συνοδεύει στο γαλήνιο αυτό ταξίδι μου. Οι δροσοσταλίδες στολίζουν το αυτοσχέδιο βαρκάκι μου και ρυθμικά χορεύουν γύρω μου όμορφες πεταλούδες. Τίποτα δεν μπορεί να ανατρέψει αυτή την ηρεμία.”

“Quiet and almost quietly lying on the magic water lilies of the river. A warm and affectionate melody accompanies me on this serene journey. The dewsdrops adorn my improvised boat and rhythmically dancing beautiful butterflies around me. Nothing can overturn this calm.” (Automatically Translated)

-Nagamag.com

“Κολυμπώ στα διάφανα υπέροχα νερά. Τα κοχύλια και οι αστερίες με περιεργάζονται απορημένα. Η ησυχία του βυθού είναι σαν μια ανέλπιστη μελωδία που δεν περίμενες να ακούσεις και ο ρυθμός της σε παρηγορεί. Τα δάκρυα δεν μπορούν να φανούν μέσα στο νερό και αυτό είναι τελικά που τα κάνει να σταματούν.”

“I swim in the transparent wonderful waters. The shells and starfish are curious. The quiet of the seabed is like an unexpected melody that you didn’t expect to hear and its rhythm is comforted. Tears cannot be seen in the water and that is what makes them stop.” (Automatically Translated)

-Nagamag.com