“Το Pathfinder του Emil Smith ξεδιπλώνεται με μια σχεδόν υπνωτική ηρεμία, όπου η μελαγχολία δεν βαραίνει αλλά αιωρείται, σαν αχνό φως σε σκοτεινό τοπίο. Η μελωδία λειτουργεί σαν καταφύγιο — μια ευρύχωρη, συναισθηματική αγκαλιά που δεν πιέζει αλλά σε απορροφά, δημιουργώντας μια αίσθηση οικειότητας. Οι διακριτικές εναλλαγές, λεπτοδουλεμένες και ακριβείς, διατηρούν μια υπόγεια ένταση που δεν κορυφώνεται ποτέ πλήρως, αλλά συνεχώς μεταμορφώνεται. Ο ρυθμός, απαλός και σταθερός, λειτουργεί σχεδόν διαλογιστικά, σαν παλμός που συγχρονίζεται με τη σκέψη, οδηγώντας σε μια ήσυχη, εσωτερική περιπλάνηση.”

-Nagamag.com