“Στο Final Score του Ro-Thoro, η μελωδία λειτουργεί σαν μια σταδιακή έκρηξη ενέργειας που ανανεώνει την ατμόσφαιρα από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα. Υπάρχει μια αίσθηση κίνησης και ανόδου, σαν το κομμάτι να χτίζει βήμα βήμα ένα μικρό μουσικό ταξίδι γεμάτο φως. Τα φωνητικά, γεμάτα πάθος αλλά με φυσική, αβίαστη ροή, δίνουν ανθρώπινη ζεστασιά στην παραγωγή και σε παρασύρουν εύκολα στον κόσμο του τραγουδιού. Κάτω από όλα αυτά, ο ρυθμός κυλά με ελαστική, σχεδόν χορευτική διάθεση, κάνοντας το σώμα να λικνίζεται αυθόρμητα και αφήνοντας την αρνητική ενέργεια να διαλυθεί μέσα στη ρυθμική του κίνηση.”

-Nagamag.com