“Το Fièvre de toi της Giulia Sings μοιάζει με μια σύντομη, ντελικάτη απόδραση από τον θόρυβο της καθημερινότητας. Η μελωδία απλώνεται δροσερή και ανάλαφρη, σαν να παγώνει για λίγο τον χρόνο, αφήνοντας τη βουή της πόλης να σβήσει στο βάθος. Τα φωνητικά κυλούν αβίαστα, γλυκά αλλά και διακριτικά αισθησιακά, μεταφέροντας μια ένταση που ανεβαίνει αργά, σχεδόν υπόγεια. Υπάρχει ένα παθιασμένο ταπεραμέντο στην ερμηνεία που ζεσταίνει την ατμόσφαιρα χωρίς υπερβολές. Και καθώς ο ρυθμός κινείται απαλά αλλά σταθερά, το κομμάτι καταλήγει να θυμίζει έναν αργό, ερωτικό χορό που σε παρασύρει χωρίς αντίσταση.”

-Nagamag.com

“Στο Love Spell η Solveig Eline παραδίδει μια ερμηνεία που δεν ζητά προσοχή — την απαιτεί. Τα φωνητικά της λειτουργούν σαν αποκάλυψη: μια χροιά καθαρή αλλά διαπεραστική, με εκφραστικότητα που μοιάζει επικίνδυνα ειλικρινής. Δεν υπάρχει προσποίηση, μόνο συναίσθημα που ξεδιπλώνεται με σιγουριά.Η μελωδία κινείται με μια σχεδόν υπνωτική αυτοπεποίθηση, αγγίζοντας τις αισθήσεις με λεπτή, «μαγική» ακρίβεια, σαν να αναπαριστά εκείνη τη μεθυστική στιγμή του πρώτου έρωτα. Ο ρυθμός, σταθερός και ανυψωτικός, σε σπρώχνει μπροστά, δίνοντας στα όνειρα υλική υπόσταση. Είναι ένα κομμάτι που μετατρέπει τη ρομαντική έξαρση σε ηχητική πραγματικότητα.”

-Nagamag.com

“Στο Amalia οι Happy in Mind παραδίδουν ένα κομμάτι που ισορροπεί ανάμεσα στη φρεσκάδα και τη συναισθηματική αμεσότητα. Τα φωνητικά, ζεστά αλλά ταυτόχρονα δροσερά, ξεχειλίζουν από μια ανέμελη, παιχνιδιάρικη ενέργεια που δεν προσποιείται — απλώς υπάρχει και σε παρασύρει. Η μελωδία, γλυκιά αλλά με τολμηρές αιχμές, πάλλεται δυναμικά μέσα σε ένα σχεδόν παραμυθένιο ηχητικό τοπίο, δίνοντας στην αθωότητα μια σύγχρονη αυτοπεποίθηση. Ο ρυθμός ανεβάζει σταδιακά τους παλμούς, μετατρέποντας την ακρόαση σε μια μικρή έκρηξη ντοπαμίνης· ένα τραγούδι που σε κάνει να λικνίζεσαι χωρίς δεύτερη σκέψη, αφήνοντας πίσω κάθε βάρος.”

-Nagamag.com

“Στο STRIVE η Demetria δεν κυνηγά απλώς την ένταση· τη χαρτογραφεί με ακρίβεια. Η μελωδία εκρήγνυται σε τολμηρές εναλλαγές, κρατώντας την ακρόαση σε μόνιμη εγρήγορση, σαν να αρνείται να καταλήξει σε ασφαλές έδαφος. Τα φωνητικά κινούνται στα όρια ενός ελεγχόμενου παραληρήματος, πότε τρυφερά και ρομαντικά, πότε ωμά και σχεδόν εξομολογητικά, μεταφέροντας το συναίσθημα με δραματική αμεσότητα. Ο ρυθμός, ζωντανός και παλλόμενος, λειτουργεί σαν καύσιμο: σε ωθεί μπροστά, γεμίζει τον χώρο με ενέργεια και μετατρέπει το κομμάτι σε δήλωση αυτοπεποίθησης που δύσκολα αγνοείς.”

-Nagamag.com

“Ο Stelios Theodorou στο “Marlen” χτίζει μια μελωδία που δεν αρκείται στο να είναι απλώς ευχάριστη· διαθέτει ταπεραμέντο, νεύρο, μια σχεδόν θεατρική αυτοπεποίθηση που σε τραβά από το πρώτο κιόλας μέτρο. Η ενορχήστρωση ανοίγει τον δρόμο για μια μικρή μουσική απόδραση, όπου η ενέργεια μετατρέπεται σε αφήγηση. Τα φωνητικά, με τεχνική ακρίβεια και παραστατική ένταση, ξετυλίγουν την ιστορία με ζωντάνια, ισορροπώντας ανάμεσα στη θεατρικότητα και την άμεση, ανθρώπινη επαφή. Ο ρυθμός, φωτεινός και σταθερός, κινείται σε τροχιά που δεν εκτροχιάζεται ποτέ, κρατώντας το κομμάτι σφιχτό και συγκεντρωμένο, ενώ ταυτόχρονα του επιτρέπει να αναπνέει. Είναι μια ποπ αφήγηση που ξέρει ακριβώς πού θέλει να φτάσει — και σε παίρνει μαζί της.”

-Nagamag.com