“Στο “Space Odyssey”, η Anastasia Pánik μετατρέπει το πιάνο σε όχημα ανήσυχης ενέργειας, με φράσεις που τρέχουν και στροβιλίζονται χωρίς να χάνουν ποτέ τον έλεγχο. Η μελωδία ισορροπεί ανάμεσα στη νοσταλγία και μια φωτεινή, σχεδόν παιγνιώδη ένταση, αποφεύγοντας την ευκολία του συναισθηματισμού. Υπάρχει μια υπόγεια παρόρμηση που διαπερνά το κομμάτι, καθώς ο ρυθμός κινείται ευέλικτα, χτίζοντας μια αίσθηση ελευθερίας που δεν είναι αφελής αλλά κερδισμένη. Είναι ένα κομμάτι που σε παρασύρει διακριτικά, αφήνοντας πίσω του μια διαρκή, ανήσυχη λάμψη.”

-Nagamag.com