“Στο Raíces al Viento, ο Aukai χαρτογραφεί έναν νεοκλασικό μικρόκοσμο όπου η σιωπή έχει ισότιμο ρόλο με τις νότες. Η μελωδία τρεμοπαίζει σαν φως σε σεληνόφωτο, αφηγηματική αλλά ποτέ φλύαρη, αφήνοντας χώρο στα υπόγεια ρεύματα μελαγχολίας να αναπνεύσουν. Το πάθος δεν ξεσπά· σιγοκαίει μέσα σε μια προσεκτικά δομημένη γαλήνη. Ο ρυθμός, αργός και σχεδόν υπαρξιακός, καλλιεργεί μια διαρκή προσμονή, μετατρέποντας την ακρόαση σε άσκηση εσωτερικής εγρήγορσης.Καθώς το κομμάτι εξελίσσεται, οι δυναμικές διακυμάνσεις μοιάζουν με ανάσες—άλλοτε βαθιές και στοχαστικές, άλλοτε εύθραυστες. Η ενορχήστρωση παραμένει λιτή αλλά ουσιαστική, επιτρέποντας στα συναισθήματα να αναδυθούν αβίαστα.”

-Nagamag.com