“Το Nocturne for My Father δεν επενδύει απλώς στη συγκίνηση· την απογυμνώνει. Οι νότες του πιάνου περιστρέφονται με μια σχεδόν κινηματογραφική καθαρότητα, σαν σταγονίδια φωτός που επιμένουν να καθρεφτίζουν τη μνήμη. Η μελωδία κυλά αργά, με αυτοσυγκράτηση, αρνούμενη τον μελοδραματισμό, και ακριβώς εκεί κρύβεται η δύναμή της. Κάθε παύση μοιάζει με ανάσα ανάμεσα σε ανείπωτες λέξεις. Ο ρυθμός δεν επιβάλλεται· υποβάλλει. Και μέσα στη διακριτική του μελαγχολία, βρίσκεις όχι λύτρωση, αλλά μια εύθραυστη, επίμονη ισορροπία.”

-Nagamag.com