“Το Black Pearl, BWV 988 των Bach Jazz δεν αντιμετωπίζει τον Bach ως μνημείο, αλλά ως ζωντανό υλικό σε διαρκή αναπνοή. Η ανήσυχη αρμονία κινείται με μια σχεδόν υπόγεια σοβαρότητα, αγγίζοντας το συναίσθημα χωρίς δραματικές εξάρσεις. Χαρά και αγωνία συνυπάρχουν αρμονικά, όχι ως αντιθέσεις αλλά ως φυσικές όψεις της ίδιας αφήγησης, θυμίζοντας τη ρευστότητα της ίδιας της ζωής. Ο ρυθμός παραμένει σταθερός και ακούραστος, αφυπνίζοντας διακριτικά, με μια ήρεμη δύναμη που δεν επιβάλλεται, αλλά επιμένει και τελικά μας παρασύρει.”

-Nagamag.com