“Σε ένα καταπράσινο μονοπάτι περιπλανιέμαι και οι νεράιδες του δάσους μου τραγουδούν αρμονικά. Η κιθάρα παίζει ρυθμικά το σκοπό της. Ανάμεσα στα δέντρα η μελωδία ξεχύνεται σαν τις χρυσοκίτρινες ακτίνες του ήλιου. Το υπερκόσμιο τοπίο με γλυτώνει από την ατέρμονη επανάληψη και ζω κάτι μοναδικό.”

“On a lush path I wander and the fairies of my forest sing harmoniously. The guitar plays rhythmically its purpose. Among the trees the melody pours like the golden yellow rays of the sun. The supernatural landscape saves me from the endless repetition and I live something unique.” (Automatically Translated)

-Nagamag.com